Çorum Müzesindeki Hitit eserlerinin hepsi camın arkasında; görme engelli ziyaretçi sadece anlatılanı dinleyebiliyor. En bilinen birkaç eserin birebir replikaları dokunulabilir bir masada sergilensin, yanlarında Braille alfabesiyle etiket ve karekodla açılan sesli anlatım olsun. Replikaları yerel seramik ustaları üretebilir.
Yaya geçidinin dibine park etmiş bir minibüs, geçide adım atan çocuğu sürücünün görmesini imkânsız hâle getiriyor. Bu kazaların çoğu “birden önüme çıktı” diye anlatılır. Mevzuatta geçitlerin çevresinde durma ve park kısıtları var, ama sahada bilinmiyor ve uygulanmıyor. Önerim kuralı fiziksel hâle getirmek: Araç geliş yönünde geçidin önündeki birkaç metrelik alan zemin boyası, alçak saksılar, kısa direkler ya da bisiklet parkıyla kapatılsın. Yurt dışında “daylighting” denen bu uygulama çok ucuz. İçişleri ve Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği bakanlıkları ortak bir uygulama rehberi yayımlasın, yeni yapılan ya da yenilenen her geçitte bu düzenleme zorunlu olsun.
Annemin emeklilik işlemi için çağrı merkezini aradığımızda kırk dakika müzik dinledik, sonra hat kendiliğinden kesildi. Yaşlı biri için o bekleyiş başlı başına bir engel. Sırada beklemek istemeyen kişi numarasını bıraksın, sıra ona geldiğinde aransın. Aramanın hangi saat aralığında yapılacağı SMS ile bildirilsin, cevap verilmezse bir kez daha denensin. Bankalarda ve pek çok özel şirkette bu seçenek uzun zamandır var; kamu kurumlarının çağrı merkezlerinde de yaygınlaşsın.
Çoğu çiftçi gübreyi komşusunun ya da bayinin önerisine göre atıyor. Gereğinden fazla atılan gübre cepten çıkan para, üstelik toprağa da zarar. Toprak analizi yaptırmak mümkün ama sonuç kâğıdındaki rakamları yorumlamak zor. Analizi yapan laboratuvar sonucu ÇKS’deki parsel numarasıyla sisteme girsin, çiftçinin telefonuna ise ekeceği ürüne göre hazırlanmış sade bir reçete gelsin: dekara kaç kilo, hangi gübre, ne zaman.